
O wybielaniu zębów
Nadtlenek wodoru (hydrogen peroxide HP) i nadtlenek karbamidu (carbamide peroxide CP) to czynniki aktywne, które wybielają zęby. Obydwa nadtlenki rozpadają się na wolne rodniki. Te związki są bardzo silnie reaktywne, dzięki czemu po zetknięciu z powierzchnią zębów od razu przyłączają się do znajdujących się w strukturze zębów podwójnych wiązań węglowych. Wiązanie te są odpowiedzialne za większość przebarwień znajdujących się na zębach. Podczas procesu wybielania, podwójne wiązania węglowe albo rozpadają się zupełnie (tworząc dwa mniejsze cząsteczki) lub reagują w taki sposób, że tworzą pojedyncze wiązanie węglowe. Te przekształcone cząsteczki dzięki temu procesowi stają się jaśniejsze, dzięki czemu zęby wyglądają na bielsze.

Nadtlenek wodoru (HP) vs nadtlenek karbamidu (CP)
Nadtlenek wodoru (HP) ulega całkowitemu rozpadowi w ciągu zaledwie 60 minut. Jedynie podczas tego czas zęby podlegają reakcji wybielania. Nadtlenek karbamidu (CP) rozpada się zaś najpierw nadtlenek wodoru i mocznik (urea), co wydłuża jego działanie nawet do 6 godzin. Dzięki spowolnieniu procesu utleniania w preparatach z nadtlenkiem karbamidu można było obniżyć stężenie zawartego w nich żelu oraz wydłużyć czas całej kuracji, co pozwoliło w znaczy sposób zwiększyć komfort zabiegu.

zęby przed wybielaniem zęby po wybielaniu


















